Meteen naar de tekst springen

INDEX >> FESTIVALS >>

INTERNATIONAL FILMFESTIVAL ROTTERDAM
Festivalkruimels (3) - L'Ultimo Terrestre

 

Bob van der Sterre | 22/01/2013


Share/Bookmark

Het is geen makkelijk leventje, dat van de introverte Luca. Hij heeft het druk met het bespieden van zijn buurvrouw, het niet voor elkaar krijgen dat zijn huisbaas zijn woning afmaakt, en geroddel op zijn werk (een soort cafébingo). Ondertussen zoekt hij liefde. En o ja, binnenkort landen er buitenaardse wezens.

Het is zo’n archetype sukkel, Luca; ziet zijn leuke buurvrouw versierd worden door de buurtpatser, buurtpatser wurgt de kat, hij vindt het beestje en in plaats van daar iets tegen haar over te zeggen, gooit hij het arme beestje in een container. Hij krijgt de schuld. Ja, dat is dom.

En zijn buurvrouw Anna is de archetype ‘leuke vrouw’. Valt voor patsers, een beetje, en voor ‘goede mannen’, ook een beetje. Maar ze is intelligent, snedig en vriendelijk.

Maar voor de twee begrijpelijkerwijs in elkaars armen vallen, is er de helletocht van de route daar naar toe, maar die helletocht is interessant kijkmateriaal. Het begin van de film is niet minder dan fantastisch, als we terecht komen in een voormalige meubelwinkel, die nu dienst doet als bordeel. Een oudere prostituée met bizar kapsel voert daar haar werkzaamheden uit. Dat bed? Dat is alleen voor directeuren. Dáár staat het bed voor bediendes. Hilarische passage, geestig camerawerk, echt film.

Somberig? Wat dan te denken van de volgende passage in het smoezelige bingocafé waar Luca werkt. De bediendes spelen hun karakters voortreffelijk. Alleen al om het ongegeneerde klikken van een streberige ober is de film al de moeite waard.

Die fantasierijke, originele toon wordt bij vlagen volgehouden. De passage met de esoterische mannen is bijvoorbeeld erg sterk. Ze houden bidsessies in verband met de gemelde komst van buitenaardse wezens (‘Namaste’) en vertrekken er met knappe meisjes aan hun arm. Luca krijgt van hen een kat in zijn handen gedrukt (niet die van zijn buurvrouw) en vraagt verbaasd wat hij ermee moet doen. De patser: ‘Waar wij heen gaan, kunnen wij geen katten gebruiken.’ Hij bedoelt de hotelkamer.

Een van de buitenaardse wezens landt in de tuin van Luca’s vader. Het is duidelijk een zij. Zonder enig probleem maakt ze zich nuttig in het huishouden en vult ze feilloos de positie van zijn overleden vrouw in. Luca’s vader kikkert weer helemaal op.

Zo vlecht de film zich soepeltjes door zijn eigen logica, dankzij een verfilming die redelijk nauwgezet het oorspronkelijke striplandschap volgt. Geen wonder. Regisseur Pacinotti is zelf striptekenaar (Gipi), en baseerde deze verfilming op de strip van zijn stripcollega Gianni Monti. De film roept herinneringen op aan de filmstijl van Ghost World.

Verfrissend alternatief filmproject, maar op tweederde is de fut eruit, volgen melodrama en voorspelbare wendingen elkaar op, wreken de schematische karakters zich. Het drama met de vriend die travestiet is, waar is dat goed voor? Daar waar de film eigenzinnig had moeten doorrijden naar het einde om het meesterwerk te worden – helaas, we zullen het nooit zien.

We moeten een beetje mild zijn, Gianni Pacinotti presteert immers voor een debuut iets heel moois – en het is zonde dat de film buiten Italië amper bekend is.

INTERNATIONAL FILMFESTIVAL ROTTERDAM - FESTIVALKRUIMELS
In de aanloop naar het International Filmfestival Rotterdam 2013 blikt Planeet Cinema terug op gedenkwaardige films die te zien waren op vorige edities.

De 42ste editie van het International Film Festival Rotterdam loopt van 23 januari - 3 februari 2013. Alle informatie op de website van het festival.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

A-Film Distribution
DER BAADER MEINHOF KOMPLEX
Het rock-‘n-roll-gehalte van terrorisme
>>>