Meteen naar de tekst springen
The Troll Hunter bewijst dat griezelen niet altijd goor of bloederig hoeft te zijn. (c) Magnet

INDEX >> FESTIVALS >>

TROLL HUNTER
In het kielzog van een trollenjager

 

Kenny De Maertelaere | 02/05/2011


Share/Bookmark

Aliens zijn zo 2011! Een hippe horrorregisseur vestigt zijn camera's niet op verre sterrenstelsels en vreemde planeten maar kijkt in grotten en spelonken, verscholen onder het dichte bladerdak in duistere, geheimzinnige wouden. Want in die bossen leven trollen: reusachtige, al dan niet gevaarlijke kolossen die met benen als boomstammen door het landschap denderen. 

De trol, die zijn oorsprong in Scandinavische volksverhalen en legendes vindt, werd algauw opgemerkt door fantasyschrijvers die het wezen in allerlei vormen en gedaanten opvoerden in sprookjes, mythes en heldendichten. Zo herinneren we ons uit onze kinderjaren dat Paulus De Boskabouter het altijd aan de stok kreeg met bruine trollen met bultige neuzen en ook de Hobbit Bilbo had niet lang na zijn vertrek uit Hobbiton een aanvaring met enkele reuzen.

Troll: een ronduit bedroevende, compleet van de pot gerukte, infantiele monsterfilm. (c) MGM In films doken ze tot voorheen minder frequent op, maar daar komt ongetwijfeld binnenkort verandering in. Na het succes van The Lord Of the Rings-trilogie en de Harry Potter-films is het u vergeven als u zich niet meer kan herinneren dat het fantasy-genre voor 2001 amper als een volwaardige, laat staan lucratieve bron voor een film werd beschouwd. De weinige films die zich eerder hadden gewaagd aan een afdaling in een wereld vol orks, heksen, tovenaars, goblins en eenhoorns werden nu niet meteen beschouwd als waardevolle uitingen van de zevende kunst.

Films als Legend, Labyrinth en The Dark Crystal waren en zijn nog steeds dappere pogingen om geloofwaardige fantasy-werelden te creëren maar de technologische beperkingen van die tijd lieten niet altijd toe dat die werelden en hun personages volledig konden worden gerealiseerd (al zijn deze films zeker de moeite waard; voor iedereen die ook maar enigszins interesse heeft voor het genre).

Heel even doken er enkele trollen op in Ron Howards fantasy-epos Willow, maar in die prent leken ze eerder op overdadig harige mensapen (en eentje transformeert uiteindelijk in een tweekoppige, stop-motion draak) dan op de natuurgedrochten uit folklore.

Puisterige trol
En wat te denken van de aanwezigheid van trollen in horrorfilms? In een poging om een graantje mee te pikken van het succes van Gremlins verscheen in 1986 de film Troll in de zalen. Het resultaat is een ronduit bedroevende, compleet van de pot gerukte, infantiele monsterfilm waarin een klein blond meisje bezeten raakt van een puisterige trol.

Troll 2: gigantische hoeveelheden groen slijm. (c) MGM Allerlei handpoppen en dwergen in pakken duiken op als “trolachtigen” en een paddenstoel zingt etherische muziek terwijl de trollen hun eigen themaliedje grommen. Het waren ongetwijfeld  paddenstoelen van een andere soort die de filmmakers verorberden bij het maken van deze prent. En toeval of niet: een personage heet Harry Potter en een van de producenten is er nog steeds van overtuigd dat J.K. Rowling bij hem de mosterd is komen halen voor haar Harry Potter-boeken.

Vreemd genoeg werd Troll een cultfilm in de kringen van griezelliefhebbers en dus kon een vervolg niet uitblijven. Het abominabele Troll 2 is zo mogelijk nog slechter dan het eerste deel en het is al te belachelijk dat er niet eens trollen voorkomen in de film. Dwergen in jutezakken zijn “goblins” en we herinneren ons vooral de gigantische hoeveelheden groen slijm die in de film werden geproduceerd... en geconsumeerd. Uiteindelijk volgde er nog een Troll 3... over moorddadige planten. Tja, what's in a name?

Dat een wansmakelijk stukje cinema als Troll 2 überhaupt bekendheid geniet is vooral te danken aan de naar verluidt uitstekende documentaire Best Worst Movie over hoe het verder is gegaan met de cast en crew. En in tegenstelling tot de film die het onderwerp is van de documentaire zijn de meeste critici hier wel lovend over.

Dat trollen een kwalijke reputatie hebben op het witte doek hebben we nu wel bewezen. Hoog tijd dus om hun imago op te krikken. Was de trol in de toiletten in de eerste Harry Potter-film nog een verdienstelijke poging, dan bleek de trol in de Mijnen van Moria in The Fellowship Of The Ring het echte werk: een uitstekende interpretatie van het trol-zijn. De trollen in de Rings-films zijn analfabete bruten; stevige doch domme worstelaars die het eerder van hun kracht dan van hun weinig ontwikkelde intellect moeten hebben.

Fauna en flora
En nu is er dus Trollhunter (of Trolljegeren, voor wie de originele titel verkiest). Deze low-budget mockumentary gaat verder op het pad dat door The Blair Witch Project werd ingeslagen en toont een montage van enkele “gevonden videotapes” waarop te zien is hoe enkele jonge filmmakers in Noorwegen in het kielzog van een trollenjager dolle avonturen beleven.

The Troll Hunter: low-budget mockumentary. (c) Magnet De film is lang niet perfect (enkele plotwendingen en personages zijn overbodig, het nachtelijke dwalen door de bossen en de shaky-cam hebben we nu wel gezien) maar de creativiteit van scenarist/regisseur André Øvredal werkt aanstekelijk. Het verhaal mag dan weinig om het lijf hebben; de scènes waarin de trollen uit het woud tevoorschijn komen en de personages te lijf gaan zijn uitstekend. Met het ongetwijfeld lage budget in gedachten zijn de effecten bijzonder geslaagd en de diversiteit in het uiterlijk van de trollen – die in de film als een deel van de lokale fauna en flora worden gezien – mag geprezen worden.

Øvredal bewijst dat griezelen niet altijd goor of bloederig hoeft te zijn. Zijn film is grappig, inventief, soms puberaal en zit vol kwajongensachtige humor. Het is geen grote cinema maar  de populariteit van de film op diverse festivals is terecht en verdiend.

Wat vooral opvalt is dat de trollen niet worden afgeschilderd als bloeddorstige monsters maar wel als eeuwenoude berg- en bosbewoners die vooral met rust willen worden gelaten. Met de verfilming van The Hobbit in productie en de laatste Harry Potter binnenkort in onze zalen lijkt het er voorlopig niet op dat de trollen enige rust zullen krijgen. Maar op Troll 4 zitten we alvast niet te wachten.

Troll: een ronduit bedroevende, compleet van de pot gerukte, infantiele monsterfilm. (c) MGM Troll 2: gigantische hoeveelheden groen slijm. (c) MGM The Troll Hunter: low-budget mockumentary. (c) Magnet

The Troll Hunter (Trolljegeren) speelt vanaf 12 mei in de Nederlandse en 27 juli in de Belgische bioscopen. De film was te zien op het  29ste Brusselse International Festival van de Fantastische Film.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

JARHEAD
Big brother in de woestijn
>>>