Meteen naar de tekst springen
Warner Bros.

INDEX >> RECENSIES >> THE INFORMANT!

THE INFORMANT!
Let op het uitroepteken!

boven middelmaat  

| 08/12/2009


Share/Bookmark

Steven Soderbergh is een niet te doorgronden cineast en doet steeds precies het tegenovergestelde van wat te verwachten valt. Hij wisselt grote commerciële films zoals de Oceans-reeks af met gewaagde films voor een nichepubliek (het tweeluik over Che Guevara) en intelligente en door critici én publiek bejubelde films als Traffic.

Ook nu verrast Soderbergh weer iedereen door van zijn nieuwe film een komedie te maken – of toch iets dat daarop lijkt – en door de hoofdrol in die komedie te voorzien voor Matt Damon, een topacteur die net als bijvoorbeeld George Clooney en de laatste tijd ook Brad Pitt en Leonardo Dicaprio steevast lijkt te kiezen voor projecten met een meerwaarde.

The Informant! is het op feiten gebaseerde verhaal van Mark Whitacre (Matt Damon). Hij heeft een kaderfunctie in ADM, een multinational die zich bezighoudt met graanproducten. Whitacre heeft ondanks een verlieslatende periode voor het bedrijf een comfortabele positie: hij kan rekenen op een loonbriefje met veel nullen achter het eerste cijfer, rijdt in een Ferrari (en heeft nog ettelijke andere wagens) en is gelukkig met zijn vrouw en twee kinderen. Dan licht Mark Whitacre de FBI in omtrent een zaak van prijsafspraken omtrent lyceum – een illegale praktijk – en de geheime dienst besluit hem in te schakelen als informant om zo aan voldoende en sterk bewijsmateriaal te raken.

Matt Damon is in de hoedanigheid van Whitacre onherkenbaar: een klein maar opvallend buikje, een ouderwetse bril en een lachwekkend snorretje zorgen daarvoor. The Informant! speelt zich af begin jaren ’90, dus dat zijn wellicht verzachtende omstandigheden. Damon doet het uitstekend en vertolkt met overtuiging zijn personage, maar toch lijken we meer van hem gewend te zijn. Misschien is het doordat een in wezen ernstig verhaal en een doorgaans serieus acteur nu eens in een komedie te zien zijn. Wat bij Burn After Reading werkte, lijkt hier meer zijn doel te missen.

Het belangrijkste element van de film is wellicht de voice-over die gebruikt wordt om ons als kijker vertrouwd te maken met de voortdurende gedachtestroom en de waanzin in het brein van het hoofdpersonage. ‘The Informant!’ heeft een Usual Suspects-perspectief en zou een erg interessante film hebben kunnen opleveren, maar door de tussentitels in schreeuwerige kleuren op het scherm te laten verschijnen, de speelse soundtrack (van Marvin Hamlisch, die u wellicht het best kent van zijn tune onder de Whiskasreclame) én het uitroepteken in de titel lijkt Sodenbergh te suggereren dat we het vooral allemaal niet al te serieus moeten nemen. Wat we dan ook niet doen.

The Informant! is met vlagen een amusante film, maar stijgt daar ook nergens bovenuit. Sommige personages komen zelfs niet verder dan wat clichés (zoals de steeds trouw blijvende vrouw van het hoofdpersonage). Het verhaal is leuk, Matt Damon is een klasseacteur en Steven Soderbergh dragen we een warm hart toe, maar The Informant! had beter kunnen zijn.

Titel: The Informant!
Genre: Komedie
Speelduur: 1u48
Regie: Steven Soderbergh
Acteurs: Matt Damon, Eddie Jemison, Scott Bakula, Scott Adsit, Melanie Lynskie, Joel McHale

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: A-Film
LILYA 4-EVER
Kommer en kwel
>>>