Meteen naar de tekst springen
Brunbro Films

INDEX >> RECENSIES >> ULTIMA PARADA 174

ULTIMA PARADA 174
Drama op weekendfilmniveau

slecht  

Matthias Van Wichelen | 06/09/2009


Share/Bookmark

Sneeuw is wit, regen nat en koffie zwart, Braziliaanse films spelen zich af in favela's. De kansarme jongeren zien geweld, bendevorming en drughandel als enige uitweg. De ene film loopt al wat beter af dan de andere, maar over het algemeen zijn die Braziliaanse achterbuurtfilms onderling inwisselbaar.

Cidade de Deus is met lichtjaren voorsprong de beste in het genre. Ultima Parada 174 is een heel flauw afkooksel. Scenarist Bráulio Mantovani baseerde zich op een waargebeurd verhaal. Mantovani zag zijn scenario van het al eerder genoemde Cidade de Deus bekroond met een Oscarnominatie en schreef ook mee aan Tropa de Elite, Linha de Passe en The Year My Parents Went on Vacation. De kerel kent zijn vak, laat daar vooral geen twijfel over bestaan. Waarom Ultima Parada 174 dan zo lamlendig slap is geworden, heeft veel – zoniet alles – te maken met regisseur Bruno Barreto. Al is ook dat bepaald geen prutser. De ervaren vijftiger schreef Braziliaanse filmgeschiedenis met de komedie Dona Flor e Seus Dois Maridos.

Zijn nieuwste film had de potentie om een absolute topper te worden: een maatschappelijk relevant verhaal, een fotogenieke setting en lekker veel vettige misdaadelementen.

Ruwweg is Ultima Parada 174 het verhaal van twee Braziliaanse jongens die al vroeg hun mama verloren. Alessandro wordt als baby – hij drinkt nog van de borst – bij zijn moeder weggehaald door de leider van een drugdealende jeugdbende. Sandro’s moeder komt om het leven bij een gewapende overval op haar café in een dorp in het binnenland van de deelstaat Rio de Janeiro. De twee blijven elkaar de rest van hun leven op geregelde en ongeregelde tijdstippen tegen het lijf lopen.

Barreto haalde zijn acteurs van de straat om de authenticiteit van zijn film te vergroten. Het pakte averechts uit. De stuntelige vertolkingen geven de film een houterige, amateuristische aanblik. De meest choquerende scènes uit de film zijn echt gebeurd. Ze bevestigen het cliché dat de waarheid vaak ongeloofwaardiger is dan fictie.

De geforceerde vertolkingen missen subtiliteit en overtuigingskracht. Dat is jammer genoeg niet het enige dat rammelt aan deze film. Het gebrek aan spanning en urgentie maakt Ultima Parada 174 volstrekt overbodig. Het zeurende gevoel dat dit verhaal al een miljoen keer beter is verteld, is niet bevorderlijk voor de personificatie met de personages. De blinkende wapens, de vrijblijvende seks, de ruwe taal: het is een routineuze herhaling zonder meerwaarde of enige diepgang.

Het ergerlijkst is nog dat Barreto zijn personages goed lijkt te willen praten. Sandro en Alessandro zijn criminelen van de ellendigste soort. Geen enkele zichzelf respecterende advocaat zou nog maar overwegen om hun zaak aan te nemen. De pro deo sukkelaar die hun dossier in de schoot geworpen krijgt, zou vliegensvlug schuldig pleiten en niet eens proberen verzachtende omstandigheden in te roepen.

Dit is een Braziliaanse misdaadfilm op maat van de Amerikaanse markt dus zijn er wat lepeltjes suiker toegevoegd om het ronduit bittere verhaal over twee jonge gewetenloze criminelen hapklaar te maken. Ultima Parada 174 spurt van cliché naar cliché en bouwt op naar een climax waar uiteindelijk niemand nog op zit te wachten. Op geen enkel moment overstijgt dit drama het niveau van een weekendfilm uit de jaren tachtig.

Een aantal onfortuinlijke schoolklassen zullen deze film in hun maag gesplitst krijgen door hun godsdienstleraar die de stichtende boodschap wel kan appreciëren. Filmliefhebbers die de vrijheid hebben om te kiezen wat ze zien, kunnen beter met een grote bocht om deze drabbige mislukkig heen lopen.


Titel: Ultima Parada 174
Genre: Drama
Speelduur: 1u50
Regisseur: Bruno Barreto
Acteurs: Michel Gomez, Chris Vianna, Gabriela Luiz, Anna Cotrim, Tay Lopez, Vitor Carvalho, Jana Guinoud

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

KFD
BUITENSPEL
Dromen zijn (geen) bedrog
>>>