Meteen naar de tekst springen
Homescreen

INDEX >> RECENSIES >> UN PROPHETE

UN PROPHETE
Terechte Grand Prix

goed  

Geert Verheyen | 04/09/2009


Share/Bookmark

De laatste decennia hebben we al heel wat puike gevangenisfilms te zien gekregen. Denk maar aan Midnight Express, The Shawshank Redemption, Dead Man Walking, The Green Mile en zelfs De Hel Van Tanger. Aan dit lijstje mag nu weer een film worden toegevoegd: Un Prophete. De laatste worp van Jacques Audiard is reeds diens zesde film, maar slechts de tweede (na De Battre Mon Coeur S’est Arrêté) die op behoorlijk wat media-aandacht kan rekenen. Het winnen van de Grand Prix in Cannes, de op de Gouden Palm na belangrijkste prijs op het festival, is daar zeker niet vreemd aan.

Hoofdfiguur in Un Prophete is Malik. Malik is aan het begin van de film een 19-jarige die door voor de kijker onbekende feiten – we horen vaag iets over een neergeschoten politieagent, maar Malik zelf houdt zijn onschuld staande – tot zes jaar gevangenis veroordeeld is. Hij komt er binnen als eenzaat, zonder vrienden, zonder connecties. Reeds de eerste dag worden zijn nieuwe schoenen afgenomen en Malik lijkt een vreselijk verblijf tegemoet te gaan. De Corsicaanse bendeleider César Luciani ziet in hem een makkelijk slachtoffer en draagt hem op opdrachten te vervullen voor hem, in ruil voor zijn bescherming. Malik wordt langzaam maar zeker een belangrijke speler in de gevangenis en smeedt reeds snel zijn eigen plannetjes.

Allereerst een dikke pluim voor de twee hoofdrolspelers: Tahar Rahim, een voorheen volstrekt onbekende acteur, zet een sterke prestatie neer als de jonge kruimeldief Malik die door zijn verblijf in de gevangenis allerlei connecties weet aan te gaan en een ‘volleerd’ misdadiger wordt, een manipulator die anderen in zijn macht kan houden, een poppenspeler die maar aan de touwtjes moet trekken. Niels Arestrup, die gestalte geeft aan César, is eveneens sterk en heeft het juiste postuur en de juiste looks voor de invulling van zijn rol. Of hij nu fluistert of buldert, de angst die hij anderen inboezemt lijkt onderhuids altijd in zijn vertolking aanwezig te zijn en dat pleit voor hem als acteur.

Un Prophete duurt tweeënhalf uur en is zeker geen licht verteerbare kost. Er wordt een – voor zover ik weet – realistisch beeld gegeven van het leven zoals het er aan toegaat in bepaalde gevangenissen: de wet van de sterkste geldt er en de sterkste is diegene met de meeste connecties. Het verblijf in een gevangenis is dus een struggle for life, meestal letterlijk, en ook dat is op een hyperrealistische manier in de film getoond. Er wordt al eens iemand gemold en er wordt dan niet meteen op een druppeltje bloed meer of minder gekeken. Maar Un Prophete toont ook die andere kant van de criminaliteit: er wordt vaak rationeel met elkaar omgegaan in het wereldje en een dienst wordt bedankt met een wederdienst. Afspraken zijn heilig en moeten worden nagekomen.

Zolang Un Prophete deze vorm van realisme aanhoudt, is het een behoorlijk originele en behoorlijk intelligente gevangenisfilm, maar op bepaalde momenten in de film heeft de film de neiging wat zweverig te worden en worden er wat bovennatuurlijke elementen binnen gesmokkeld, waar de film ook zijn titel aan ontleent. Hiermee is Un Prophete niet de eerste gevangenisfilm die met het bovennatuurlijke goochelt (zie The Green Mile), maar wel de eerste waarin dit element helemaal niets toevoegt aan de film. Sterker nog: helemaal niet ter zake doet. Het schrappen van deze handvol korte scènes zou van Un Prophete een topfilm hebben gemaakt, een status die nu net niet bereikt wordt.

Un Prophete is een bikkelharde en bijwijlen compromisloze gevangenisfilm die zeker niet voor iedereen geschikt zal zijn, maar zeker het bekijken waard is. Regisseur Jacques Audiard heeft vele genreprecedenten waar hij van had kunnen stelen, maar heeft een behoorlijk originele film afgeleverd. Jammer van die handvol overbodige bovennatuurlijke intermezzo’s die Un Prophete net dat extraatje ontnemen.


Titel: Un Prophete
Genre: Drama, Actie, Gevangenis
Speelduur: 2u30
Regisseur: Jacques Audiard
Acteurs: Tahar Rahim, Niels Arestrup, Adel Bencherif, Hichem Yacoubi

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

UIP
FREEDOM WRITERS
Rumble in the Blackboard Jungle
>>>