Meteen naar de tekst springen
Cinéart

INDEX >> RECENSIES >> LE HERISSON

LE HERISSON
Alle gelukkige gezinnen zijn hetzelfde

uitstekend  

Geert Verheyen | 10/08/2009


Share/Bookmark

Mona Achache is de jonge - 28 is ze - regisseuse van Le Hérison. De Française is de absolute underdog van de cinemazomer. Haar bescheiden filmografie ( één documentaire en twee kortfilms) leverde haar niet de naamsbekendheid op van pakweg Quentin Tarantino. Ze doet geen beroep op bekende acteurs en verfilmde evenmin een gehypte besteller (de gelijknamige roman is van Muriel Barbery). Bovendien kreeg haar debuut bedroevend weinig media-aandacht. Haar enige troef is haar jeugdige enthousiasme.

En raad eens? Die frisse onstuimigheid werkt uitstekend. Sterker nog: met Le Hérisson lijkt het erop alsof Achache één van de sterkste films van dit jaar heeft gedraaid, ook al zal de ticketverkoop minimaal zijn.

De centrale figuur in Le Hérisson is de 11-jarige Paloma. Het meisje woont met haar ouders en zus in een luxeappartement in Parijs, maar ze heeft vooral behoefte aan rust. Ze is extreem intelligent, enorm creatief en heeft een levendige fantasie. Een bijzonder kind dus, maar haar ouders zien haar eerder als een teruggetrokken en bizar wicht.

Madame Michel is de conciërge van het flatgebouw. De 54-jarige weduwe oefent al jaren dezelfde job uit en heeft zich neergelegd bij de dagelijkse routine. De andere bewoners minachten haar – ze is tenslotte maar de conciërge – maar wanneer Kakuro Ozu het gebouw intrekt, ziet hij een heel andere vrouw: een intelligente en charmante dame met een enorme liefde voor literatuur en film. De drie bijzondere mensen in het gebouw vinden elkaar en worden vrienden.

De plot is bedrieglijk eenvoudig, maar de personages zijn zo goed uitgewerkt dat alle elementen naadloos in elkaar klikken. Paloma is een sterk personage en is nog het best te vergelijken met een grimmige versie van Amélie Poulain: op haar twaalfde verjaardag besluit ze zelfmoord te plegen omdat ze haar leven niet wil doorbrengen in de beslotenheid van een viskom en niet oud wil worden als verlepte sla. Door het raam springen is volgens haar een domme manier om zelfmoord te plegen, want dat doet alleen maar pijn en je wil toch net dat de pijn stopt? Daarom steelt ze elke week één kalmeerpil van haar moeder en bewaart deze zorgvuldig tot de tijd rijp is. In tussentijd legt ze haar voor buitenstaanders banale leven vast op film en houdt ze van tekenen en schilderen.

Dat een film over een 11-jarig meisje met zelfmoordgedachten als komedie gecatalogeerd wordt, is vreemd. De term tragikomedie past beter maar ondanks de depressieve personages (een meisje dat zelfmoord wil plegen en een conciërge met een verschrompeld zelfbeeld) is de film niet zwaarbeladen. Hier en daar is er zelfs wat subtiele humor te ontdekken. Achache speelt ook niet altijd en overal op veilig, zo kunnen mensen wel eens afknappen op Paloma’s tot leven komende tekeningen.

Is er dan niets negatiefs te melden? Misschien dat het verhaal te veel leentjebuur gaan spelen is bij Amélie Poulain: ook hier speelt het verhaal zich af in Parijs en ook hier gaat het om een voor anderen vreemd meisje dat zich nog verwonderen kan over de wereld en liefde koestert voor mensen. Naarmate de film vordert, stelen Paloma, Madam Michel en Kakuro Ozu echt het hart. Misschien kan zelfs een traan niet onderdrukt worden. Le Hérisson is een pareltje dat langzaam maar zeker onder de huid kruipt en niet van plan is daar snel weg te gaan.


Titel: Le Hérisson
Genre: Tragikomedie
Speelduur: 1u40
Regisseur: Mona Achache
Acteurs: Garance Le Guillermic, Josiane Balasko, Togo Igawa, Anne Brochet, Ariane Ascaride

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Warner Bros.
THE DUKES OF HAZZARD
Dude, Where’s My Car?
>>>