Meteen naar de tekst springen
Warner Bros.

INDEX >> RECENSIES >> THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON

THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON
Het leven omgekeerd

uitstekend  

Hans Dewijngaert | 29/01/2009


Share/Bookmark

Verwijt David Fincher geen gemakzucht. Zijn oeuvre meandert alle kanten uit. Met The Curious Case of Benjamin Button waagt de regisseur van Seven, Fight Club en Zodiac zich zowaar aan een bijna drie uur durende epische liefdesfilm met Brad Pitt en Cate Blanchett in de hoofdrollen. Gelukkig is de twist lekker vreemd: Pitt wordt alleen maar jonger.

Het verhaal van een kind dat als een rimpelig, oud mannetje geboren wordt en vervolgens alleen maar verjongt, kennen boekenliefhebbers misschien als The Confessions of Max Tivoli, het merkwaardig mooie boek dat Andrew Sean Greer in 2004 schreef. Die roman heeft niets met de film te maken. Scenarist Eric Roth nam F. Scott Fitzgeralds kort verhaal uit 1922 als inspiratiebron. Aan The Curious Case of Benjamin Button is lang gewerkt. Door Steven Spielberg en Tom Cruise begin en Ron Howard en John Travolta eind jaren negentig. Midden 2005 tekende Fincher voor de regie. Danny Boyle was not amused. Hij werkte met Solomon Grundy aan een gelijkaardig project dat hij ondertussen heeft uitgesteld.

De scoop en opzet van de film is episch van formaat. Het kaderverhaal speelt zich af in augustus 2005 in New Orleans, wanneer de orkaan Katrina over de streek dendert. In het ziekenhuis ligt de tachtigjarige Daisy (Cate Blanchett) op sterven. Haar dochter Caroline (Julia Ormond) wijkt niet van haar bed. Om de tijd te doden leest ze in een oud, fragmentarisch dagboek over een zekere Benjamin Button (Brad Pitt).

Buttons geboorte slingert ons terug naar 1918 en het einde van de eerste wereldoorlog. Hij wordt geboren als een baby met het gestel van een stokoude man. Zijn moeder sterft in het kraambed. Omdat de vader niet weet wat met het mormel aan te vatten, legt hij hem als vondeling voor de trappen van een bejaardentehuis.

In een grandioos avonturenverhaal, dat zich uitstrekt over bijna drie uur en waarin scenarist Eric Roth meerdere keren bijna letterlijk in het vaarwater van Forrest Gump belandt, krijgen we de verdere lotgevallen van Button te zien. Tijdens zijn dertiende levensjaar maakt hij voor het eerst kennis met het meisje Daisy, op wie hij meteen verliefd wordt. Hun liefde loopt als een rode draad doorheen het verhaal.

Net zoals bijvoorbeeld Audrey Niffenegger weinig woorden vuilmaakt aan Henry’s ziekte die hem in The Time Traveler’s Wife in staat stelt door de tijd te reizen, wordt er in The Curious Case of Benjamin Button geen verklaring gegeven voor Benjamins omgekeerde leven. Geen dokter die zich om deze curious case lijkt te bekommeren. Het zij zo. Acteur Brad Pitt komt er niet zo goedkoop vanaf. Hij bracht elke dag gemiddeld vijf uur bij de make-up door om geplamuurd te worden tot ofwel stokoude man of een jongere versie van zichzelf. Hij levert een erg sterke prestatie, maar de digitale veroudering- of verjongingseffecten zijn helaas niet foutloos.

David Fincher is er de regisseur niet naar om zich in bitterzoete romantiek te wentelen. Zijn filmische habitat is meestal koel, koud en vrij emotieloos. In The Curious Case of Benjamin Button kiest hij schaamteloos voor de softere aanpak. Het liefdesverhaal tussen Benjamin en Daisy kleeft van pure klefheid aan elkaar. Maar Fincher is een vakman: met een perfect getimede camerazwaai in een uitgekiend decor, met opzwellende muziek en een Freemaniaanse voice-over, komt hij er meestal mee weg.

Het is die pure vakmanschap die The Curious Case of Benjamin Button boven de middelmaat uittilt. De dertien Oscarnominaties zijn verdiend, maar overwinningen voor én Fincher én Pitt én de film als geheel zijn misschien net teveel eer. Finchers filmisch doek is gigantisch groot, zijn schildertijd lijkt onbeperkt, en helemaal op het einde vormen de lijnen en kleuren een emotioneel, aangrijpend geheel. Maar een tijdloos meesterwerk? Net niet.


Titel: The Curious Case of Benjamin Button
Genre: Drama, romantiek
Speelduur: 2u45
Regisseur: David Fincher
Acteurs: Brad Pitt, Cate Blanchett, Julia Ormond, Tilda Swinton, Elias Koteas en Taraji P. Henson

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Cinemien
MIDSUMMER DREAM
Shakespeare voor kinderen verteld
>>>