Meteen naar de tekst springen
Warner Bros. Pictures

INDEX >> KLASSIEKERS >> CASABLANCA

CASABLANCA
Een prachtige filmvriendschap

 

Alden Susa | 31/12/2008


Share/Bookmark

Zelden zijn romantische drama’s zo pakkend als Casablanca. De film uit 1942, die dankzij zijn late release pas een jaar later de Oscar voor Beste Film won, blijft tot op heden een schoolvoorbeeld van de klassieke Hollywoodfilm. Misschien komt het door zijn acceptabele speelduur (ca 100 min.) of door het Tweede Wereldoorlogsthema, maar waarschijnlijk heeft Casablanca zijn status vooral te danken aan de twee legendarische hoofdrolspelers: Ingrid Bergman en Humphrey Bogart.

Voor hij de hoofdrol kreeg in Casablanca was Bogart een grote ster die al ontelbare keren een gangster speelde. Pas een jaar eerder werd hij in High Sierra voor het eerst gecast als een wat vriendelijker personage. Rick Blaine was zijn eerste echte romantische rol en tilde hem tot grote hoogtes. Ingrid Bergman had op haar beurt veel lof geoogst met haar hoofdrol in Intermezzo, maar de van oorsprong Zweedse actrice had daarna moeite om haar carrière helemaal te lanceren. Tot zij haar opwachting maakte als Ilsa Lund, het voormalige liefje van cafébaas Blaine.

Die mislukte liefde en de destijds in volle gang zijnde Tweede Wereldoorlog zijn de twee hoofdthema’s van Casablanca. Of zoals Bogarts pesonage Blaine ergens halverwege tegen Lund verzucht: “The Germans wore grey, you wore blue.” Nadat hij zijn grote liefde kwijt raakt op de dag dat de Duitsers Parijs binnenvallen, vlucht de hosselaar naar Casablanca, waar hij binnen de kortste keren de meest succesvolle nachtclub weet te openen: Rick’s Café Americain. Hoewel dit officieel Frans gebied is, zwaaien de Duitsers er in feite de scepter.

Als op een dag twee koeriers met felbegeerde exit-visa worden neergeschoten, krijgt Blaine het verzoek van de louche figuur Ugarte (Peter Lorre) deze documenten te bewaren. De verzetsstrijder Victor Laszlo (Paul Henreid) is namelijk op weg naar Amerika met zijn vriendin en moet in Casablanca deze visa in ontvangst nemen. Intussen wordt hij gevolgd door de Duitse majoor Strasser (Paul Henreid), die een persoonlijke vendetta tegen de Tsjechische journalist heeft. Om het geheel nog moeilijker te maken blijkt het lief van Laszlo de ex van Blaine te zijn. Vandaar de legendarische quote: “Of all the gin joints, in all the towns, in all the world, she walks into mine”. Het werkte toen, het werkt nog steeds.

Toch was Casablanca destijds niet veel meer dan een ‘gewone’ film, bijna volledig geschoten in een studio met een hoog maar niet overdreven budget van om en nabij 1 miljoen dollar. Hij was de zevende best bekeken film van dat jaar. Het verhaal werd destijds door een studiobaas omschreven als “more corn than in the states of Kansas and Iowa combined”, ofwel niet al te origineel van opzet. Zijn zegetocht begon toen hij ruim een jaar later naast de Beste Film ook beloond als beste regie (Michael Curtiz) en scenario. De film pronkt sindsdien op menigeens lijst van beste films ooit en wisselt daar met Citizen Kane regelmatig de hoogste positie af.

Casablanca sluit af met de legendarische quote “Louis, I think this is the beginning of a beautiful friendship”. De scène werd wonderbaarlijk genoeg pas een maand nadat de film werd ingeblikt werd, toegevoegd aan het scenario. Het werd inderdaad een prachtige vriendschap, één tussen alle filmliefhebbers ter wereld en deze filmklassieker. Play it again, Sam.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: United Artists
JEEPERS CREEPERS II
Monsterflop
>>>