Meteen naar de tekst springen
Columbia

INDEX >> KLASSIEKERS >> TAXI DRIVER

TAXI DRIVER
Heftige rit door New York

 

Dennis Van Damme | 25/03/2008


Share/Bookmark

Na zes keer genomineerd te zijn geweest zonder in de prijzen te vallen, won Martin Scorsese in 2007 zijn eerste Oscar voor The Departed. Zijn gevoel voor opbouw en zijn onmiskenbaar talent om actiescènes zo realistisch in beeld te brengen, werden eindelijk beloond, hoewel hij zijn kunsten als cineast al in 1976 toonde aan de wereld. Toen pakte hij immers uit met Taxi Driver, een prent over een getraumatiseerd oorlogsveteraan die na een reeks teleurstellingen door het lint gaat.

Het begint allemaal vrij optimistisch: Travis Bickle lijdt aan slapeloosheid en dus rijdt hij ’s nachts rond met een taxi. Hij verdient veel geld en gaat relatief gelukkig door het leven. Hij ontmoet zelfs een meisje en alles lijkt op rolletjes te lopen. Tot Betsy hem afwijst. Bickle haalt zich een klein arsenaal aan wapens in huis en besluit orde op zaken te stellen. Hij ontmoet een kinderprostituee en besluit haar uit de criminaliteit te halen. Wat Bickle van plan is, blijft lang een mysterie en wordt pas duidelijk wanneer hij het ook effectief doét. Heeft hij het gemunt op de mooie Betsy of op de pooiers van het hoertje Iris (een piepjonge Jodie Foster)?

Daar zit de kracht van deze prent. De hele film lang vraag je je af wat Bickle gaat doen en vooral wannéér hij het gaat doen. Hele scènes lang zit hij alleen in z’n appartement, zijn wapen (een gigantische .44 Magnum) haast met z’n hand vergroeid. Je kan niet anders dan je afvragen wat een man met zo’n arsenaal van plan is. Het is niet voor niets dat de “are you talking to me”-scène zo befaamd is geworden.

Scorsese slaagt heerlijk in het creëren van de duistere New Yorkse sfeer. De neonlichten reflecteren magistraal op de gele motorkap van de taxi’s en de hoertjes paraderen frivool over de boulevards. Ook Robert de Niro levert fraai werk. Bij elke dialoog, bij alles wat hij doet, lijkt het of Bickle’s brein flirt met de krankzinnigheid en de eenzaamheid en frustratie die Bickle verteren, worden vaak heel subtiel geportretteerd. Het draagt allemaal bij tot de algemene duistere vibe die over film hangt en die hem tot zo’n klassieker gemaakt heeft.

Je zou kunnen zeggen dat het verhaal vrij traag is. De ongelooflijke snelheid waartegen films tegenwoordig vaak voorbij denderen, zit daar ongetwijfeld voor iets tussen (denk maar aan films van regisseurs als Michael Bay, waarin er geen tien minuten zonder ontploffende wagens en instortende appartementsgebouwen voorbij gaan). Maar het is net die traagheid die zorgt voor een permanent gevoel van spanning, het gevoel dat het verhaal gaat exploderen in een allesvernietigende, apocalyptische climax.

Taxi Driver is een gitzwarte cocktail van briljante cinematografie, knap acteerwerk en een enorme dosis spanning. Een ronduit knappe film, die bewijst dat Scorsese een waar kunstenaar is als het gaat over het in beeld brengen van het geweld en de criminaliteit van New York. Taxi Driver is een klassieker, één van de beste werken die Hollywood ooit gezien heeft. Die Oscar die nu in Scorsese’s kast staat, die had er dertig jaar geleden al moeten staan.


Elke maand stoffen we een filmklassieker af. Surf doorheen het archief om de vorige klassiekers te lezen.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Miramax
DIRTY PRETTY THINGS
Frears uit het slop
>>>