Meteen naar de tekst springen
Cinema Novo

INDEX >> FESTIVALS >> CINEMA NOVO

CINEMA NOVO
Brugse festival van de wereldfilm viert feest

 

Jeffrey De Keyser  /  Matthias Van Wichelen | 02/03/2008


Share/Bookmark

Feest in Brugge. Cinema Novo bestaat 25 jaar en dat wordt gevierd met een luxe-editie. Het festival toont films die in het verleden veel bijval oogstten en biedt opnieuw een staalkaart van de betere wereldcinema. Negen films dingen naar de Camera Novoprijs. Moviegids maakt voor u een selectie uit het programma dat avontuurlijke filmliefhebbers doet watertanden.

Competitie
De negen films die strijden om de hoofdprijs komen uit negen verschillende landen. Een aantal daarvan heeft zijn strepen al ruimschoots verdiend op andere filmfestivals. Het Chinese Blind Mountain werd positief onthaald in Cannes. Het Argentijnse El Otro won de Zilveren Beer in Berlijn. Parpados Azules kreeg de Speciale Juryprijs op het Sundance Festival en actrice Do-yeon Jeon werd in Cannes bekroond voor haar vertolking in het Zuid-Koreaanse Secret Sunshine. De lat ligt zeer hoog dit jaar.
Andere kanshebbers zijn het Indiase Frozen, een opvallende film gedraaid bij een temperatuur van 30 graden onder nul. Het Filippijnse Foster Child is een hardere noot om te kraken met zijn sterk documentaire inslag en aangrijpend thema. Het Iraanse Those Three speelt zich af hoog in de bergen waar drie soldaten hopeloos verdwaald zijn. Het dramatische Tunesische Junun en de Braziliaanse stadsfilm A via láctea vervolledigen het programma.

Focus
De Focus-module blikt terug op 25 jaar Cinema Novo en brengt in een kleurrijke retrospectieve hulde aan de 16 meest opmerkelijke films uit de voorbije festivaledities. De organisatoren selecteerden niet alleen films die door critici op lof werden onthaald, maar zetten ook een aantal heuse publiekstrekkers op het menu. De toppers op het lijstje zijn Hero, het wuxia-drama waarmee regisseur Zhang Yimou zich naar het internationale sterrendom katapulteerde, Cidade de Deus, een parel van formaat die ons meevoert naar het kloppend hart van de Braziliaanse sloppenwijken, en Y tu mamá también, een succesvolle coming-of-age roadmovie uit Mexico.

Hoewel de geografische spreiding over de drie ‘ontwikkelingscontinenten’ een belangrijk selectiecriterium was bij de samenstelling van het Focus-programma, kunnen we er niet omheen dat de Aziatische film er met 10 op 16 kwantitatief duidelijk bovenuit steekt. Op de tweede festivaldag opent de retrospectieve met de Japanse fantasiefilm Avalon, over een groep jongeren die verslaafd raakt aan een dodelijk gevechtssimulatiespel; The Matrix en eXistenZ zijn nooit ver weg. Voor de liefhebbers van de Indische film is er Fire, het eerste deel uit Deepa Mehta’s controversiële elemententrilogie die de traditionele sociopolitieke mechanismen op het Indische subcontinent aan de kaak stelt. Een absolute aanrader is het al even geëngageerde Blackboards, dat het verhaal vertelt van een groep met schoolborden rondtrekkende Koerdische onderwijzers die in het dorre berglandschap tussen Irak en Iran op zoek gaan naar leerlingen. Of hoe de harde realiteit soms surrealistische trekjes kan aannemen. Zwarte cinema krijgen we in de Focus-sectie niet te zien: de twee Afrikaanse films die voor de jubileumeditie werden weerhouden, Rachida (die overigens tot stand kwam met de financiële steun van Cinema Novo) en Ali Zaoua, zijn kwaliteitsproducten van Maghrebijnse makelij.

Cinema Vivo
Cinema Vivo is het ideale parcours voor cinefielen die nieuw talent en onuitgebrachte films willen ontdekken. Voor het eerst in 25 jaar vertoont Cinema Novo een film uit Haïti: Mange, ceci est mon corps. Daarin brengt regisseur Michelange Quay een abstracte, bijna woordeloze compositie die de taboes rond de (de)kolonisatie en slavernij in zijn geboorteland moet doorbreken. Bijna even bizar van opzet en al even fragmentair is de Belgische inzending Ulu, een fenomenologische queeste naar de innerlijke kracht van de allochtone vrouw. Ook in het Tiger Award-winnende Bog of Beasts staat de gevoelswereld van de vrouw centraal. Daarin schetst de Braziliaanse cineast Cláudio Assis een ontluisterend beeld van vrouwenhaat, voyeurisme, seksueel misbruik en machogedrag.

Een film die zeker niet op je lijstje mag ontbreken is Takva, een aangrijpend Turks drama over een moslim die gevangen zit in de tweeschaar tussen een religieus en wereldlijk bewustzijn, waarbij groeiende twijfel uiteindelijk in waanzin culmineert. Özer Kiziltans langspeelfilmdebuut blinkt vooral uit door zijn voortreffelijke beeldvoering, en de erg sfeervolle rituele gezangen. Vanaja, ten slotte, is al even ongedwongen en authentiek, en brengt een nu eens swingende, dan weer ontroerende aanklacht tegen het Indiase kastensysteem. Geen absolute topper, maar erg picturaal en verrassend goed geacteerd voor een cast die volledig uit leken bestaat.

Avant-premières
Cinema Novo opent met Breath, de nieuwe van het Zuid-Koreaanse wonderkind Kim Ki-duk en sluit af met een film uit Hongkong: The Drummer, waarin een opstandige jonge man zich wil aansluiten bij een groep Zen-drummers.
Disengagement is het laatste deel van de grenzentrilogie van Amos Gitaï. Workaholic Juliette Binoche reist naar Gaza en wordt er geconfronteerd met de harde werkelijkheid van het dagelijkse leven in bezette gebieden. Uit Niger komt Ezra, een ongewone film die zich afspeelt in een Afrikaans land waar een burgeroorlog woedt. Het titelpersonage is een kindsoldaat die wordt gedwongen mee te vechten met de rebellen. Munyurangabo is het debuut van Lee Isaac Chung. Hij filmde op het platteland van Rwanda waar twee jongens door het land zwerven, een machete in de hand geklemd. De ene is Hutu, de andere Tutsi.

Zeer warm aanbevolen is XXY, het debuut van Lucia Puenzo waarin een tiener voor een belangrijke keuze staat. Een sobere, maar erg indringende en fantastische geacteerde coming-of-age film.
The Year My Parents Went on Vacation speelt zich af tijdens de militaire dictatuur in Brazilië. Terwijl de volwassenen zich zorgen maken over de toestand van hun land, huppelt de 12-jarige Mauro vrolijk rond in Bom Retiro, de joodse wijk van Sao Paulo. Het WK voetbal van 1970 staat voor de deur en Brazilië heeft een onklopbaar team. Cao Hamburger maakte een sympathieke, gevoelige crowd pleaser.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Universal
AMERICAN WEDDING
Huwelijkstaart
>>>