Meteen naar de tekst springen
Warner Bros./MGM

INDEX >> KLASSIEKERS >> JAILHOUSE ROCK

JAILHOUSE ROCK
Heartburn Hotel

 

Fred Caren | 28/04/2007


Share/Bookmark

Iedere zelfrespecterende rebelse film- of rockster hoort te sterven voor zijn veertigste. Bovendien kan dit voor tanende sterren vaak een lucratieve carrièremove zijn. Leef snel, sterf jong is het enige credo die bij zulke Candles in the Wind past. De Drie J's Jimi Hendrix,. Janis Joplin en James Dean gaven het goede voorbeeld. Maar toen de onbetwiste koning van de rock ’n roll Elvis Aaron Presley wakker werd op zijn veertigste verjaardag vernam hij tot zijn schrik dat hij het aardse nog niet had ingeruild voor Hamburger Heaven. Hij begon gretig aan een jarenlange indrukwekkende low budget versie van Mastroianni’s La Grande Bouffe. Het paradijs was niet ver weg. U wilt niet weten wat hij in die jaren naar binnen propte, maar een van zijn gezondste hapjes was een centimeters dikke boterham overdadig besmeerd met pindakaas en gebakken banaan (gezond vanwege de banaan). Zijn overmatige junkfood- en pilverbruik werd legendarisch. Elvis had in die tijd makkelijk een aantal van zijn beroemdste hits opnieuw uit kunnen brengen met aangepaste titels als Heartburn Hotel, Fry Me Tender en Are You Hungry Tonight.
 
Zijn lang uitgerekte zelfmoord op zijn landgoed Graceland in Memphis gebeurde onder het toeziend oog van zijn Memphis Maffia, een ruggengraatloze bende van jaknikkers bijgestaan door een arts die Elvis voorzag in overvloed van alles wat zijn falende hart begeerde. Op 16 augustus 1977 had hij bijna de omvang van het reusachtige vliegende varken dat eind jaren tachtig de Pink Floyd concerten sierde. Het was zo ver. Die ochtend werd hij dood aangetroffen in zijn badkamer door zijn toenmalige vriendin Ginger Alden.
 
Zo eindigde het aardse bestaan van Elvis, maar toen kwam de legende pas echt tot leven. In de dertig jaar na zijn dood is hij een nauwelijks te ontlopen goddelijke aanwezigheid geworden, waar ook ter wereld. In karaoke clubs van Lake Tahoe tot Tokio, na de spannende openingsakkoorden van Jailhouse Rock, wanen de talloze Elvis imitators zich voor even The King. De Sun Studios van Sam Phillips in Memphis waar Elvis zijn carrière begon en zijn landgoed Graceland zijn bedevaartsoorden geworden. Graceland is in Amerika het meest bezochte gebouw na The White House.
 
Toen Elvis in juli 1954 That’s Alright Mama van blueszanger Arthur Big Boy Cruddup opnam met Sam Phillips deed hij christelijk Amerika huiveren met zijn blanke sensuele versie van de duivelse zwarte muziek uit de zuidelijke staten. Maar hij veranderde daarmee voor altijd het gezicht van de popmuziek. Na zijn eerste turbulente jaren zag zijn geldzieke manager, de geboren Nederlander Kolonel Tom Parker, meer heil in wanstaltig gefilmde musicals die Elvis met steeds groeiende tegenzin maakte. Maar zelfs in deze verwerpelijke B-movies scheen vaak zijn charisma en talent door. Zijn beste rol was waarschijnlijk in de broeierige King Creole (1958), maar in geen van zijn eenendertig films werd Elvis genomineerd voor een oscar.
 
Hij laat zien in zijn derde film Jailhouse Rock (1957) dat hij wel degelijk kon acteren. Jailhouse Rock was vooral uitmuntend vanwege de muziek en de inbreng van Elvis als artiest. De film herbergt een aantal van de mooiste composities van de vermaarde songschrijvers Jerry Lieber en Mike Stoller. Bovendien was er een echte regisseur ingehuurd, Richard Thorpe (The Prodigal, Ten Thousand Bedrooms). Elvis was als artiest op zijn onweerstaanbare hoogtepunt. De film is verder opmerkelijk vanwege de eerste muziekvideo uit de popgeschiedenis, het titellied Jailhouse Rock, met zijn sprankelende choreografie en een explosieve ontketende Elvis. (deze muziekvideo is te zien op www.youtube.com en de originele trailer van deze opmerkelijke prent kunt u bekijken op de site van The New York Times in de rubriek Film Trailers)
 
Elvis speelt de jonge opvliegende rebel Vince Everett en hij belandt in de gevangenis na een gevecht met dodelijke afloop. Vince deelt een cel met de oude rot Hunk Houghton die zijn mentor wordt en hem aanzet tot zingen en gitaar spelen. Later, tijdens een concert van de gevangenen voor de lokale televisie, wordt hij mateloos populair onder de plaatselijke schonen. Eenmaal op vrije voeten is zijn opmars als zanger niet te stuiten, maar uiteindelijk kan hij slecht omgaan met zoveel geld en roem. Volgens zijn inmiddels ook vrijgelaten vriend Hunk was er weinig zuurstof op de hoogte waarin de bol van Vince zich bevond. Zijn onuitstaanbare, verwaande gedrag heeft vergaande gevolgen.
 
Jailhouse Rock is zeer vermakelijk en het maakt niets uit dat zijn tegenspeelster Judy Tyler meer op zijn moeder lijkt dan zijn vriendin of dat Mickey Shaughnessy als Hunk wel een hele lieve boef is. En ook niet als later in de film Vince in het ziekenhuis gebroken en doodziek terecht komt dat hij blakend van gezondheid en wonderschoon erbij ligt. Jailhouse Rock laat vooral zien wat een bijzondere talent Elvis in zijn hoogtijdagen bezat, ziehier The King op zijn charismatische best. Het is vooral genieten als hij bij het zwembad tussen de rijk- en beroemden het magnifiek swingende Lieber/Stoller lied Baby I Don’t Care weergaloos ten beste geeft (www.youtube.com). Hij was toen en is nog steeds onnavolgbaar en tegenwoordig meer mythe dan mens.
 
Elvis Aaron Presley. Geboren te Tupelo in 1935: tweeënveertig jaar later letterlijk en figuurlijk te groot geworden voor planeet aarde. Begraven op Graceland in 1977.
Maar volgens zanger Marc Cohn "Still Walking in Memphis" in 2007. One Cool King.
 


Elke maand stoffen we een filmklassieker af. Surf doorheen het archief om de vorige klassiekers te lezen.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Benelux Film Distribution
TRISTAN + ISOLDE
Tot de dood ons scheidt
>>>