Meteen naar de tekst springen
Foto: Warner Bros. / Amblin

INDEX >> KLASSIEKERS >> THE GOONIES

THE GOONIES
Een achtbaanrit op het witte doek

 

Erwin Taets | 09/04/2001


Share/Bookmark

Wie aan Spielberg denkt, denkt natuurlijk aan haaien en dinosaurussen en aan ruimteschepen en buitenaardse wezens, maar Spielberg is meer dan alleen deze filmiconen. Spielbergs filmwereld is die van de Amerikaanse voorstad, de suburbs, en die van lange zom ervakanties, high school-avonturen, de jeugdvrienden die eeuwig je beste vrienden zullen blijven, en dat fantastische gevoel dat je alles kan zijn, alles kan worden en dat in de toekomst alles mogelijk is, als je maar blijft dromen. Natuurlijk is E.T. het verhaal van een jongen die bevriend raakt met een ruimtewezen, maar tegelijk vertelt Spielberg het verhaal van een slaapstad waarin het leven zo zijn normale gang gaat, dat je er alleen door te dromen nog uit kunt ontsnappen.

The Goonies is in zekere zin Spielbergs ultieme ode aan de Amerikaanse suburbs, een film over een groepje jongeren die er alles aan doen om hun stukje paradijs, de idyllische wijk Goondocks in het slaperige Astoria, te redden van de ondergang. De Goondocks moeten plaats maken voor een groot en luxueus golfterrein, tenzij de bewoners op tijd het geld vinden om de grond waarop hun huizen staan te kopen. Dat hebben ze natuurlijk niet en dus zit er niets anders op dan te verhuizen. De film speelt zich af in het laatste weekend voor de verhuizing, en Spielberg zou Spielberg niet zijn als hij van dit simpele gegeven geen rollercoasterfilm van jewelste weet te maken: een roversbende, lijken in de vriezer, een schatkaart, een oude piratenlegende, een onderaards gang enstelsel vol booby-traps... van begin tot eind is The Goonies een Spielberg Summer Movie, speelser dan de Indiana Jones-films en zichzelf niet zo serieus nemend, maar minstens zo avontuurlijk.

The Goonies dateert uit het midden van de jaren tachtig, toen Spielberg nog jaarlijks een film regisseerde en talloze films produceerde. In 1985 produceerde hij drie films die algauw all-time favorite kids movies zouden worden van velen: The Goonies, Back to the Future en Young Sherlock Holmes. De films waren niet pretentieus genoeg om ooit dezelfde status te krijgen als Lawrence of Arabia of The Godfather, maar het waren keidegelijke avonturenfilms die na vijftien jaar nog steeds niets van hun degelijkheid hebben moeten prijsgeven en regelmatig op tv worden herhaald. Back to the Future werd de grootste hit van de drie en betekende het begin van de succescarrière van Robert Zemeckis (Forrest Gump, Contact, Cast Away); Young Sherlock Holmes bevatte één van de eerste volledig digitale huzarenstukjes van ILM en effende het pad voor films als The Abyss, Jurassic Park en zo goed als elke special effects-film van de jaren negentig. The Goonies werd gematigd ontvangen, maar werd een ware cult-classic; de film wist een grote schare fans rond zich te verzamelen en tot op de dag van vandaag zijn en blijven The Goonies ontzettend populair. Er bestaan tientallen websites op internet, voor Goonies-merchandising wordt grof geld geboden op internetveilingen en de film zelf is talloze malen geïmiteerd maar nooit geëvenaard. Eind dit jaar komt de film op DVD uit, iets waar talloze fans over de heel de wereld op zitten te wachten, niet in het minst omdat deze release de makers de gedroomde kans biedt om drie geknipte scènes te herstellen die net voor de officiële release van de film uit de prent zijn geschrapt en ondertussen een legendarische status hebben gekregen.

The Goonies is weliswaar niet geregisseerd door Steven Spielberg, maar Spielberg schreef wel het verhaal voor de film. Het verhaal is even spannend als eenvoudig: een groepje jongeren vindt op zolder een oude schatkaart van een piraat, One-Eyed Willy. One-Eyed Willy zou ergens in de buurt van Astoria zijn schat hebben verborgen, maar die is nooit ontdekt. Hoewel ze twijfelen aan de echtheid van de kaartkaart - en aan de geloofwaardigheid van de legende van One-Eyed Willy - trekken ze op pad. In eerste instantie leidt hun speurtocht naar het schuilhol van de Fratelli's, een boeventweetal dat ontdekt waar de Goonies, zoals de Goondocks-jongeren zichzelf noemen, op zoek naar zijn en de achtervolging inzet. One-Eyed Willy blijkt het schatrovers echter zo moeilijk mogelijk gemaakt te hebben: in de grotten onder Astoria heeft hij een survival-parcours vol booby-traps uitgezet, die de jongeren stuk voor stuk moeten weten te omzeilen vooraleer ze bij de schat terecht komen. En vanzelfsprekend wordt het een race tegen de tijd, want niet alleen moet de schat voor 't eind van het weekend gevonden worden willen ze de Goondocks kunnen redden, maar ook worden ze achtervolgd door het boeventweetal en hun moeder.

Zodra de jongeren aan hun tocht door de grotten - en Special Effects City - beginnen en de Fratelli's de achtervolging inzetten, krijgt de film een enorme vaart die nooit afneemt. Richard Donner, de regisseur, weet het tempo er goed in te houden, maar neemt desondanks de tijd om zijn personages tijdens hun tocht te laten evolueren. Andi en Mouth beleven hun eerste kus, Chunck ontdekt in de verminkte Sloth een echte vriend, Brand leert wat ware liefde is en Stef weet haar angsten te overwinnen. Het is een film met een grote herkenbaarheid en iedereen die ooit jong is geweest, kan zich perfect in de plaats stellen van één van de personages. De avonturenfilm bevat talloze referenties naar andere films, van de grappige verwijzing naar The Gremlins als één van de ongeloofwaardige verhalen van Chunk tot het Superman-shirt van Sloth (een inside-joke die verwijst naar één van de vorige films van regisseur Richard Donner).

De film is niet perfect, maar dat draagt bij tot de charme van het geheel. Niet alle special effects zijn even overtuigend en ook de plot is niet altijd even duidelijk, maar het enthousiasme van de acteurs, de knappe regie en de avontuurlijke muziek van Dave Grusin, die overigens nooit op cd is uitgebracht, werken aanstekelijk. Wat jammer is, is dat de film duidelijke knipsporen vertoont van scènes die op het laatste moment - net voor de release - zijn weggehaald. Hierdoor is niet altijd alles even duidelijk en zitten er ook tegenstrijdigheden in de film en verwijzingen naar scènes die de kijker nooit heeft gezien . Zo vertelt Stef aan het eind dat één van de spannendste dingen die ze hebben meegemaakt een gigantische octopus was, terwijl er in de film helemaal geen octopus te zien is. De hilarische octopus scène, waarbij Data Stef uit de tentakels van een inktvis w eet te redden door de octopus zijn walkman op het hoofd te zetten en weg te jagen met rock 'n roll, is één van de drie scènes die ooit in een extra-lange tv-versie van The Goonies op de Amerikaanse tv te zien waren en sindsdien legendarisch zijn geworden.

The Goonies is avontuur van begin tot eind en het plezier waarmee deze film is gemaakt en de fun die de jongeren op de set moeten hebben gehad, straalt van het scherm af. The Goonies is geen meesterwerk, maar het is op zijn eigen onschuldige, hartverwarmende manier een filmklassieker die nog steeds het bekijken meer dan waard is. Ruim vijftien jaar na zijn eerste release boet de film nog steeds niets van zijn originele charme in; sterker nog - het blijft, tussen al de steeds inhoudslozer wordende met special effects overladen avonturenfilms van vandaag, een verfrissende verademing.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Warner Bros.
ZODIAC
Puzzelen voor gevorderden
>>>