Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> JOHN TRAVOLTA

JOHN TRAVOLTA
Staying alive

 

Kaat Van Wonterghem | 07/09/1997


Share/Bookmark

Vorig jaar nog verschenen Saturday Night Fever (1977) en Graese (1978) op respectievelijk de 47e en de 28e plaats in Empire's 100 Most Gob-smacking Movie Moments. Beide films maakten van Travolta niet alleen een ster maar ook een heus fenomeen, of was hij al voorbestemd superster te worden van in de wieg? John is immers het zesde en jongste kind van Italiaan Salvatore en Ierse actrice Helen.

Nadat mama Travolta haar werk had opgegeven om zich aan haar gezin te wijden, bleef ze nog doorgaan met het geven van acteerlessen... ook thuis! Elke avond mochten al haar kinderen een show ten beste geven. Dat dansen, zingen en opvoeren van sketches bracht in oogappel John het beste naar boven. De jongen bleek naast een getalenteerd imitator ook een schitterend danser te zijn. Op zijn negende debuteert hij op de planken in mama's stuk Who'll Save the Play Boy? Het danstalent wordt geperfectioneerd door zijn omgang op de middelbare school met zijn zwarte medeleerlingen bij wie hij zich zeer op zijn gemak voelde. Eens zestien laat Travolta de schoolbanken voor wat ze zijn en waagt zijn kans in New York. Daar krijgt hij de hoofdrol te pakken in de musical Grease, een nostalgische ode aan de fifties. Het spektakel is een succes waarop de achttienjarige John vastberaden richting Hollywood trekt.

Daar schrijft hij geschiedenis. John is namelijk de eerste tv-acteur die doorbrak in de film. De televisieserie Welcome Back, Kotter (1975-1979) had de aandacht getrokken van enkele filmproducenten waaronder Brian De Palma die hem caste in Carrie (1976). Travolta's populariteit groeide meer dan aanzienlijk. En dan komt de eerste oscarnominatie voor Saturday Night Fever, het verhaal van een straatarme danser die een held wordt in de lokale discotempel. De Travolta-hysterie is een feit: een icoon voor de disco-cultuur op het eind van de jaren '70 is verschenen. Zelfs president Carter nodigt de man in breedgepijpte witte polyesterbroek uit voor een dineetje in het Witte Huis. Een jaar later doet de verfilming van Grease de kassa's nog harder rinkelen. Travolta was nu officieel de grootste ster ter wereld.

Maar in de jaren '80 komt een abrupt einde aan Travolta's sprookjescarrière. John maakt de verkeerde filmkeuzes: Moment by Moment, Urban Cowboy, Stayin' Alive (geregisseerd door Stallone en bedoeld als sequel op Saturday Night Fever maar de olie lag er iets te dik op en met haarbanden en beenverwarmers trek je niet echt het grote publiek) en Perfect (belachelijke bespiegeling op de aerobic-cultuur) geven zijn cool imago een flinke deuk. Uitzondering is Blow Out (1981) van Brian De Palma. Ook met de Look Who's Talking films kreeg Travolta niet echt krediet van het publiek en de critici. Een lunch in LA met Quentin Tarantino zou zijn leven veranderen. Pulp Fiction werd dé film van 1994, hoewel John zijn tweede Academy-nominatie niet kon vergulden. Zijn vertolking van Vincent Vega, de drugsverslaafde huurdoder, kon in Cannes daarentegen wel rekenen op een Gouden Palm. Achttien jaar waren er nodig om opnieuw aan de top te komen.

Het succes van Pulp Fiction deed de scripts weer binnenstromen. Get Shorty (1995), een komisch misdaadverhaal over Hollywood en White Man's Burden (1995) waren een schot in de roos. Ook Broken Arrow, Phenomenon en Michael (alle drie 1996) getuigen van een ware comeback. Maar met Face/Off levert Travolta hoogstaand kwaliteitswerk af. Net als in Pulp Fiction is dit een acteerprestatie waarbij je als kijker duimen en vingers kan aflikken.

Over Johns betrokkenheid in Scientology is iedereen ingelicht maar niet iedereen deelt zijn mening. Dat mocht nog blijken op de uitreiking in 1996 van de Golden Globes, toen hij bij de in ontvangstname van zijn award voor Beste Acteur in Get Shorty Scientology- stichter L.Ron Hubbard bedankte, iets wat volgens sommigen leidde tot het verlies van een derde oscarnominatie. En hoewel hij graag een oscar zou winnen, zulke feiten laten hem koud. Look Who's Back, Look Who's Talking Back, Look Who's Come Back... Cool.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Columbia
TERMINATOR 3: RISE OF THE MACHINES
Desire is irrelevant
>>>