Meteen naar de tekst springen

INDEX >> FESTIVALS >> CLERMONT-FERRAND 1997

CLERMONT-FERRAND 1997
Het Mekka van de kortfilm

 

Pierre Raemdonck | 09/03/1997


Share/Bookmark

Sinds zijn ontstaan eind de jaren '70 is het kortfilmfestival van Clermont- Ferrand uitgegroeid tot een gebeuren op wereldniveau.

Tienduizenden bezoekers, honderden producenten en realisators, meer dan 200 kortfilms in het totale festivalaanbod; dit zijn slechts enkele dingen die ons door het hoofd flitsen bij een terugblik op dit grootschalige 9-daagse filmgebeuren. Iets meer dan de helft van de kortfilms werd vertoond in competitie. Onze interesse ging vooral uit naar de internationale kortfilmproductie. Binnen die immense wedstrijd waren er niet onmiddellijk trends waar te nemen. Zowel qua stijl als qua inhoud was de verscheidenheid groot. Visueel één van de mooiste was de Duitse animatiefilm Quest van Tyron Montgomery. Dit 12-minuten durende filmpje gaat over de zoektocht van een zandfiguurtje naar water. De fantasierijke vormgeving werd beloond op het festival met een speciale prijs van de jury ter waarde van 120.000 frank. Terloops vermelden we dat de Quest reeds een oscarnominatie op zak heeft voor de editie van 1997.

De prijs van het publiek ging naar de Amerikaanse film Decade of Love dat zich situeert in de jaren '70 en duidelijk de mosterd haalde bij een discofilm als Saturday Night Fever. Op het einde van het vlotte Decade of Love ging de aanwezige mensenmassa volledig uit de bol. Hilarische momenten waren te beleven met de Italiaanse kortfilm Il Pranzo Onirico. Op een geparodieerde wijze maken we kennis met een jonge man die voor de eerste keer op bezoek gaat bij de familie van zijn vriendin. De onschuldige samenkomst draait echter uit op een regelrechtige nachtmerrie voor het hoofdpersonage. Bij de komische hoogtepunten van het 19e filmfestival van Clermont-Ferrand hoort zeker de Britse productie Signing Off. Hierin wordt een radiomaker voorgesteld wiens programma binnenkort moet verdwijnen. Voor de laatste uitzending is hij bereid om alle verzoeken van zijn luisteraars in te willigen... Minder lachwekkend was het ernstige One Sunday Morning over illegalen die in Engeland verblijven. De appreciatie van de jury voor het dramatisch- realistisch karakter van One Sunday Morning vertaalde zich in de toekenning van de prijs van beste kortfilm op het Festival. Aangrijpend was eveneens het Amerikaanse Aroud the Time van Phil Bertelsen over een relatie tussen een zwarte man en een welstellende blanke vrouw in het Amerika van de jaren zestig.

De Belgische aanwezigheid in het competitiegedeelte bleef beperkt tot Menteur en The Bloody Olive van Vincent Bal. Geen van beide films viel in de prijzen. Wel was Bloody Olive een van de best verkopende kortfilms op de filmmarkt.

In 1998 viert Clermont-Ferrand zijn twintigste verjaardag. We kijken er nu al naar uit.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: DreamWorks
SINBAD: LEGEND OF THE SEVEN SEAS
Het mannetje op de zee
>>>